بيا همديگر را بغل كنيم...

يكي بود يكي نبود، خدا بود و عشق بود و سيب بود، نه جاذبه اي نه دافعه اي و نه فاصله اي. دنيا داشتن به آنتروپي اش مي افزود و به روح امثال نيوتن درود مي فرستاد. البته بعدها سيب توي سرما هم افتاد اما جاذبه كشف شده بود !

آمريكا را كه كريستف كلمب كشف كرد و رضا خان ما هم كه حجاب را...!

 اين بود كه كم كم جاذبه ها و دافعه ها به راه افتاد و فاصله ها بيداد كرد،،،

 جونم واستون بگه، آقام كه شما باشيد:

 از آخرين باري كه دنيا را ديده ام چند قرن مي گذرد. مي گويند بعد از آن تكنولوجي آمد! پپسي آمد! روزنامه آمد! تريبون آزاد آمد!تلفن جيبي آمد!و...                                                                                                  راستي چقدر دنيا عوض شده است...

 عوض شدني عميق تر از open  شدن آشپزخانه ها كه به عشق و عقل و دين هم سرايت كرده است عشق هاي open، شعرهاي open و روي هم رفته روزگاري open كه حيا و وقار بيش از حد نويسنده اجازه نمي دهد بيش از اين وارد اين مباحث شويم!!!

حالا گنجشك هاي بي حيا روي مترسك يادگاري مي نويسند! و گل هاي پلاستيكي براي زنبق زيباي من شكلك در مي آورند!! به قول لباس هاي آن دختر خانم ابديت همين تهران است با آن اساطير نازك نارنجي، كه در حماسه ي گل هاي پارچه اي و ميوه هاي پلاستيكي از فروغ شاهنامه مي خواهند.

دنيا چقدر عوض شده است.

 زني كه نرده هاي سفارت را مي گرفت و قرن را جلو مي برد حالا پاچه هاي شلوار هاكل بريفينش را تنظيم مي كند.

 دنيا چقدر عوض شده است.

روزهايم دارند اداي تو را در مي آورند هواي تقويم ها شرجي است حالا سال هاست خون تو در خنده ي شرابم ريخته و من به جستجوي تو بوده ام قرن ها، به جستجوي تو بوده ام در مولوي، در قونيه، در شمس، به جستجوي تو بوده ام اگر قلياني شدم در قهوه خانه هاي قاجار يا سنگ آسيايي در آسياب مخروبه ي بغداد، از ناصرالدين شاه محبوب تا فتحعلي شاه با عرضه و همسران متدين و پاكدامن شاه پهلوي، همه جاي تاريخ را به جستجوي تو بوده ام.

 حالا تمام دنيا كاريكاتور شده است. زورو با گروهبان گارسيا گاوبندي كرده و (majnoon- tanha2007) گيتار مي زند و مي خواند: خيال نكن نباشي بدون تو مي ميرم، گفته بودم عاشقم، حالا حرفمو پس مي گيرم!!!!

چقدر دنيا عوض شده است.

 ليلي غزل آسمان مجنون كشِ سيمين ساق كجا و ويترين، اسپرت، فانتزي لوس لوكس امروز كجا؟!!     و هزار و يك حرف ديگر كه قرار بود به زبان قلم بيايد و نيامد، كاش در لكنت من بشنوي .

اين متن پر از مين هايي است كه اگر منفجر شوند، دوست خواهي ام داشت.

فرصتي نيست، بيا همديگر را بغل كنيم، فردا يا من تو را خواهم كشت يا تو چاقو را در آب خواهي شست!. كار دنيا به همين چند سطر رسيده است .... به همين چند سطر.

گذشت و گذشت

كم كم بزرگ شديم و به خيابان ها رفتيم و مرگ برو درود بر گفتيم، ما عهدهاي خود را شكستيم ما هفت سالگي فروغ را فراموش كرديم ...

 ما سال ها پيش از سد كنكور «لعنت الله عليه» پريديم و رسيديم.

«اينجا دانشگاه است»

دانشگاه مدرسه ي كوچكي است.

كوچكتر از همه ي مدرسه ها، كه هر چه قطر كتاب و دفترهايش بزرگتر مي شود بال هاي فرشته هاي آسماني خيالاتش كوچكتر و كوچكتر مي شوند.

دانشگاه مدرسه ي كوچكي است، كوچكتر از همه ي مدرسه ها.

و ياران دبستاني من فرشته هايي بودند كه هر چه دست و پايشان بزرگتر مي شد بالهايشان کوچکتر و کوچکتر میشد...

 به اندازه ی کلاغ ها که کاج را دوست دارند...                                                                  

 -  به اندازه ی دختر کوچولویی که عروسکش را دوست دارد.....                                                         

- به اندازه ی پسر کوچولویی که آرزوی پلیس شدن را دوست دارد.....                                                  

- به اندازه ی آفتابگردانی که آفتاب را دوست دارد.....                                                                       

 - به اندازه ی بچه ها که عمو پورنگ را دوست دارند.....                                                                 

- به اندازه ی بزرگتر ها که تام و جری را دوست دارند.....                                                               

- به اندازه ی مادر بزرگ که تسبیحش را دوست دارد......                                                                

- به اندازه ی دانش آموزی که روز آخر امتحانات را دوست دارد......                                                   

- به اندازه ی شاعری که لحظه ی سرودن را دوست دارد.....                                                             

- به اندازه ی مادری که عروسی تنها پسرش را دوست دارد.....                                                          

- به اندازه ی کودکی که دست تکان دادن برای هواپیما را دوست دارد.....                                           

 و....

همیشه دوستت دارم.... 

همیشه منتظرت هستم ....

و خوب میدانم :  تا وقتی برفهای روی شانه هایم را نتکانم ....بهار نمی اید

پس بهارم

 حالا که برفها رفته اند  بیا ...